۱۳۹۰ شهریور ۲۹, سه‌شنبه

آیینه ای که شکست

ازآغاز نیست شدنت
در جهان مکثر شدی.
هر صورتی بازتاب تو بود
و هر صدایی پژواک حنجره ی تو

من دلباخته ی تمام سایه هایی خواهم شد که چونان تو در برم بگیرند





۲ نظر:

  1. عالم كثرت ، طلسم اعتبار وحدت است خوشه ها آيينه دار شوخي يك دانه اند
    چقدر اين نوشته نزديك به پارادوكس وحدت در كثرت وكثرت در وحدت عرفاست و چه زيبا گفته اي كه بعد از فنا وجود مكثر ميشوددرعوالم وجود و هر صورتي بازتاب موجود فاني ميشود .

    پاسخحذف
  2. چه زود تکثیر میشوم وقتی مرا میشکنی
    بگذارد فقط یکی در حسرت نگاهت نگاهت کند

    پاسخحذف