۱۳۹۲ بهمن ۱۴, دوشنبه

من در جیب سمت راست پالتوی تو نشسته بودم و تو راه میرفتی زیر برف بی چتر.


و کسی ما را نخواند
و کسی ما را ننوشت
آنقدر در هم فرورفته بودیم که حتا کسی ما را ندید
مثل یک ستاره دنباله دار نیست شدیم و هیچ کس با ما آرزو نکرد
و کسی نفهمید چقدر زیبا بودیم

ما زیبا بودیم

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر