خيابان‌ها همان‌اند كه بودند‬
‫مغازه‌ها سر جاي خودشان‌اند‬
‫سنگفرش‌ها را ترميم كرده‌اند‬
‫ درخت‌ها هنوز منتظرند‬
‫و زير پل سيد خندان‬
‫مردي فرياد مي‌زند تهرانپارس
‫دو نفر
.
.
.‬
‫اين‌بار من يكي بيش نيستم‬
راه كج مي‌كنم به غرب‌

كاش دخترها زاده نمي‌شدند.
و مردانگي‌هاي متورم
ميان دردهاي بي امان دفن مي‌شدند
.
.
.
.
. سنگها براي كشتن آفريده نشده اند